Kahve Kokusu

KAHVE KOKUSU

Yorucu ve stresli bir günün ardından sonunda eve varabilmiştim. Eve gitmek hayata karşı baktığım bütün negatif duygularımı kapının dışında bırakıp sakinleşmemdi. Sahi evi evim gibi hissettiren neydi? Dört duvarının olması mıydı? Bir parkta yatıyor olsam bile kendimi evimde hissedebilir miydim? Hiç yaşamamıştım bunu. Yaşamalı mıydım benliğimi tamamlayabilmek için? Benliğimi tamamlayabilmek için her yaşam türünü deneyimlemem mi gerekiyor? Diye düşünerek mutfak tezgahına kadar gelmiştim.

Taze çekilmiş çekirdeklerden kendime kahve pişirmeye başladım. Mutfağı saran kokudan mest olmuş bir şekilde sorularımı düşünüyordum. Kahvemi küçük, sade bir bardağa koyup mutfaktan çıktım.

Önde ben arkamda kahve kokusu ile koltuğa oturdum. Bardağıma aşkla bakıyordum. Ağızımı yakacak kadar bir yudum aldım. “Tüm gün senden ayrı kalmak çok zordu diye mırıldandım” bilgisayara.

Gözlerim doldu birden. Sebebi neydi? Bütün bir gün aklımı kurcalayan ve yüreğimde cevabını aradığım soruların yansıması gözümden yaş ile çıkıyordu. Bu yaşıma kadar yüreğimdeki sorulara cevap bulabilmiş değildim. Kahvemden bir yudum daha almıştım. Soğumuştu. Yüreğimdekiler kahvemi bile unutturacak kadar aklımı götürmüştü benden.

Telefonum çaldı. Bilmediğim bir numara vardı ekranda. Açtım usulca içimdeki “açma” diyen beni dinlemeyerek.

Karşıdan çığlık çığlığa kurtar beni diye haykıran biri. Telefon kapandı bip bip… Ne olmuştu böyle? Korkmuştum ve sıcak ve kahve kokusunun bana huzur verdiği evimden çıktım. Karakola sürdüm arabamı.

Daha önce karakolu böyle hayal etmemiştim. Herkes koşuşturuyor ama hiç ses çıkmıyordu. Nasıl yapıyorlardı bunu? Bir memura bilmediğim numaradan arama aldığımı anlattım. Konum işaretinden çok yakında ki ormanlık alandan geldiğini gördük sinyalin. Önde polis arkada benim aracım konuma doğru ilerliyorduk. Gün artık bitmiş her yer kapkaranlıktı. Ormanda farklı hiçbir şey yoktu.

Yine aynı sesi işitim. “Kurtar beni.” Donup kalmıştım. Gözümü açtığımda hemşireler ve doktorlar beni tekrar hayata döndürdükleri için birbirlerini tebrik ediyorlardı.