Güzel Bir Çiçektim Ben

Güzel bir çiçektim ben.

Birileri seviyor, sevmiyor oynadı.

Küsmedim bahara ama

tekrar açtım.

-

Güzel bir çiçektim ben.

Bir başkası geldi,

yeşil yapraklarımı sıyırdı sapımdan,

boynum bükülse de küsmedim, açtım.

-

Güzel bir çiçektim ben eskiden.

Bir bilseniz, gözlerinizi alamazdınız.

Neşem baharı,

gülüşlerim tomurcukları andırırdı.

-

Güzel bir çiçektim ben.

Bir gün biri geldi,

bir çırpıda söktü köklerimi.

Ölsem de bırakmadım toprağı, sarmaladım.

-

Güzel bir çiçektim ben.

Nefesi, hevesi yarım kalmış,

yorulmuş, açmaktan bıkmış,

yapraklarını özlemiş bir çiçek.

-

Şimdi gücüm yok açmaya.

Açsam da olmaz eskisi gibi.

Ne halim var ne eski neşem.

Ben artık o yapay çiçeklerdenim.

-

Köküm yok toprağa, ne hacet?

Solmak desen elinde değil, canın yok.

Koku desen içinden gelmez güzellik.

Bahar desen hatırlamazlar seni görünce.

-

Koparmaya çalışsan elin acır.

Soldurmaya çalışsan, boşa uğraşın.

Yeşertmeye çalışsan, geçin geci var.

Olmuyorsa olduğu kadarı olmak lazım.

-

Ne baharlar geldi gelip geçen.

İçimi yaktı en derinden.

Sandılar ki açarım yeniden.

Artık çok geç, sen geri gel,

gel sonbaharım…

-

“Geçin geci” kelimesi yazara aittir.